Protesti
Tokom poluvremena, veoma praćene, košarkaške utakmice između Jugoslavije i Nemačke, 1. jula 1999. godine, gledaoci lokalne TV Leskovac su bili šokirani kada se tehničar ove televizijske stanice iznenada i neočekivano pojavio na njihovim TV ekranima.
U petominutnom obraćanju upućenom svojim sugrađanima, očigledno nervozan, Ivan Novković emituje prethodno snimljenu video kasetu izražavajući duboko neslaganje sa politikom tadašnjeg lokalnog a indirektno i državnog režima. Ovaj čin je bio svojevrstan presedan u to vreme, i to iz tri razloga:
- "TV Leskovac" je u vlasništvu države i radi po instrukcijama i za interes lokalnog i državnog režima. TV Leskovac je bila lokalna kopija nacionalne Radio Televizije Srbije, popularno nazvane "TV bastilja".
- Leskovac je od ostatka zemlje tradicionalno obeležen kao "crveni grad".
- Ovaj čin nije samo bio napad na lokalni režim već napad na državni režim, izveden po prvi put na ovakav način.
Tokom svog obraćanja, Novković je pozvao svoje sugrađane, koji dele njegovo mišljenje, da se četiri dana kasnije okupe u centru Leskovca. Ovo je bio i prvi i poslednji put da se jedan medij kontrolisan od strane režima iskoristi za zakazivanje protestnog okupljanja protiv tog istog režima.
5. jula 1999. godine, oko 20 000 građana Leskovca i okoline, po procenama domaćih i stranih medija, odgovara na ovaj poziv, okupljajući se u masivnu i odlučnu silu.
Ali taj dan nije predstavljao i kraj protesta. Posle hapšenja i osuđivanja na zatvorske kazne, Novkovića i drugih vođa protesta zbog njihovog prkosa prema režimu, protesti su se nastavili pod vođstvom Gorana Mitrovića, sadašnjeg predsednika Narodnog Parlamenta, i ukupno trajali 44 dana.
Ubrzo nakon 44. dana, lideri i oni koji su proteste podržavali, su 15. avgusta 1999. godine formirali udruženje građana "Narodni Parlament".
Od tada i sve do demokratskih promena u zemlji (5. oktobar 2000. godine), Narodni Parlament je praktično funkcionisao kao lokalni građansko-opozicioni pokret.
Nakon demokratskih promena od 5. oktobra 2000. godine, Narodni Parlament je restruktuiran u neprofitnu i nevladinu organizaciju sa jasno definisanim ciljevima i planovima budućeg delovanja na nivou zemlje.
